Budynek został postawiony w latach 1851-53 jako nowy gamach Instytutu Szlacheckiego, istniejącego od 1848 r. na Nowolipkach. Autorem projektu był Bolesław Podczaszyński przy współpracy z Antonim Sulimowskim i Karolem Martinem. Stanął on na terenie dawnej posiadłości Zapolskich, która w tym czasie była już w posiadaniu rządu. Była to podłużna budowla z dwoma skrajnymi skrzydłami, a z jej środka w kierunku północnym odchodził człon, w którym zorganizowano jadalnię, która również służyła za salę na różne okoliczności i kaplicę. W 1863 r. Instytut Szlachecki został rozwiązany a na jego miejsce został przeniesiony z Puław, Instytut Aleksandryjsko-Maryjny dla panien. W czasie pierwszej wojny światowej Niemcy urządzili tutaj Instytut Badania Krwi. Zaraz po zakończeniu wojny obiekt stał sie siedzibą sejmu polskiego, a sala obrad została usytuowana w dawnej jadalni. Pierwsze posiedzenie odbyło się już 10 lutego 1919 roku. Ponieważ sala obrad była za mała, w 1928 r. dobudowano nowy człon w kształcie półrotundy, wg. proj. Kazimierza Skórewicza. Podczas II wojny światowej budynki dawnego instytutu zostały znacznie zniszczone, lecz w dobrym stanie zachowały się mury nowej sali obrad. Po wojnie wzniesiono nowy gmach, wg. proj. Bohdana Pniewskiego, którego projekt zawierał odbudowanie rotundy. Zniszczone mury starszej części budynku zostały wtedy rozebrane.

Foto 1
Foto 2